
Ο γατούλης της φωτογραφίας είναι ο Λουκάς. Το όνομά του το πήρε από το μοναστήρι του Οσίου Λουκά( δεν τον βαφτίσαμε ακόμη, περιμένουμε να μεγαλώσει λίγο για να μας πει αν θέλει να μυηθεί!). Τον πρωτογνωρίσαμε κάποιο πρωϊνό που ήρθε στη γειτονιά μας και τριβόταν για να του δώσουμε να φάει. Ποιός να του αντισταθεί; Και από τότε ο Λουκάς είναι αγαπημένος θαμώνας. Τον βάζουμε και στο σπίτι ( όχι, δε σιχαινόμαστε τρίχες!) και περιμένουμε πότε θα αρχίσει το χουρχούρισμα για να τον χαϊδέψουμε.Βέβαια, υπάρχει προϊστορία με ζωάκια, οπότε δεν είναι παράξενο που ο γάτος μπήκε ακόμη και μέσα στο σπίτι. Στο πατρικό πάντοτε είχαμε γατούλες, η καθεμία με το χαρακτήρα της, οπότε "συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια". Λουκά, να είσαι καλά και πάντα χαδιάρης!

5 σχόλια:
XAXAXAXA!!!ΚΑΛΟΟΟΟΟΣΣΣΣΣ
Απίθανα ζώα οι γάτες. Όλοι οι καλοί άνθρωποι τις λατρεύουν - Μπωντλαίρ, Έλιοτ, κ.ά... Οι κακοί; Μην ξεχνάτε ότι ο Χίτλερ προτιμούσε τους σκύλους...
Bonjour!
Αγαπητέ Γιώργο, καλές οι γάτες αλλά περιμένω φίντμπακ με σκύλους!
@locus solus: αγαπητέ, θα σας άρεσαν μερικές ιταλικές συνταγές για γάτες! Οι Ιταλοί στην κατοχή τις είχαν για μεζέ!
@ τουκιθεμπλόμ
Κακοήθειες !
Καλημέρα σας. Να τον χαίρεστε τον Λουκά σας, κούκλος είναι. Υπέροχα ζώα οι γάτες αλλά και οι σκύλοι δεν πάνε πίσω, έτσι; Κι ας είναι φωνακλάδες. Ενίοτε κι αυτοί γίνονται μεζές. Διακρίνω φιλοκινεζικά αισθήματα αγαπητέ locus! Έχουμε γεννητούρια στην αυλή, να σας κρατήσω κανένα τιγρέ;
Δημοσίευση σχολίου